Strona Główna Centrum Wspomnienie Matki Bożej Dobrej Rady
Wspomnienie Matki Bożej Dobrej Rady PDF Drukuj Email
czwartek, 26 kwietnia 2018 08:02

25 lat temu Ojciec Święty Jan Paweł Wielki w przeddzień swojej pielgrzymki do Albanii, wieczorem 22 kwietnia 1993 r., udał się do oddalonego o ok. 55 km od Rzymu miasteczka Genazzano, gdzie w miejscowym sanktuarium Matki Bożej Dobrej Rady odmówił z wiernymi Różaniec w intencji swojej podróży do tego kraju. Natomiast w czasie pobytu w Albanii, będąc na przedmieściach Szkodry, Ojciec Święty zatrzymał się w miejscu, gdzie kiedyś wznosił się kościół Matki Bożej Dobrej Rady, zburzony przez komunistów w 1967 r., a w którym przed wiekami czczono Matkę Bożą w wizerunku znajdującym się dzisiaj w Genazzano.

Matka Boża Dobrej Rady – to tytuł nadany Najświętszej Maryi Pannie w celu podkreślenia jej roli jako pośredniczki i wychowawczyni wypraszającej u Boga oświecenie w trudnych sytuacjach, zwłaszcza wymagających roztropnych decyzji w życiu duchowym lub działalności apostolskiej.

Wspomnienie Matki Bożej Dobrej Rady pierwotnie przypadało 25 kwietnia. Tego dnia zatwierdził je w 1727 r. papież Benedykt XIII, upamiętniając w ten sposób cudowne pojawienie się obrazu przedstawiającego Maryję z dzieciątkiem Jezus we włoskim mieście Genazzano. Pius VI - z uwagi na uroczystość św. Marka Ewangelisty obchodzoną 25 kwietnia - przesunął wspomnienie na 26 kwietnia.

Podstawę kultu Matki Bożej Dobrej Rady stanowią teksty biblijne z ksiąg mądrościowych zastosowane do Najświętszej Maryi Panny, a także teologiczne uzasadnienia św. Augustyna, św. Anzelm z Canterbury i św. Bernarda z Clairvaux o Matce Bożej jako wszechpośredniczce łask, zwłaszcza darów Ducha Świętego.

Obraz Matki Bożej Dobrej Rady jest to tzw. Eleousa (Matka Czułości). Dzieciątko Jezus przytulone jest do swojej Matki. Obraz przedstawia postacie do połowy. Jezus spoczywa na lewym ramieniu Maryi, Jej głowa jest pochylona w Jego stronę, a ich policzki delikatnie się dotykają. Lewa rączka Dzieciątka lekko ściska obrąbek szaty Maryi wskazując na wielkie przywiązanie i uczucie do Niej. Malowidło aktualnie znajduje się w bocznej kaplicy zbudowanej w latach 1621-29 przy kościele Matki Bożej Dobrej Rady, skąd bierze swoją nazwę. Przybliżone wymiary obrazu wynoszą 39,4 cm na 44,5 cm. Jest to fresk namalowany na podłożu przypominającym skorupkę jajka. Wydaje się on jakby zawieszony w powietrzu – odstęp między ścianą a obrazem wynosi około 2,5 cm. Jedynym miejscem podparcia jest dolny narożnik.

Joao S. Cla Dias pisze, że „fresk w niewyjaśniony sposób pozostaje w powietrzu, blisko ściany w kaplicy kościoła Matki Bożej Dobrej Rady od ponad pięciu stuleci". Praca Cla Diasa zawiera kilka dokumentów opowiadających o cudownym charakterze obrazu, włączając w to fakt, że nie jest on w żaden sposób przymocowany do ściany. Są także informacje, że twarz Madonny wydaje się zmieniać swój wyraz zależnie od sytuacji.

Wykaz cudów związanych z obrazem Matki Bożej Dobrej Rady i jego kopiami jest bardzo obszerny, zawiera opisy uzdrowień, wyproszonych łask oraz liczne cudowne interwencje, między innymi pomoc w zwycięstwie nad Turkami pod Lepanto w 1571 roku.

Dwie nitki splatają się w historii obrazu Matki Bożej Dobrej Rady. Większość źródeł odwołuje się do uzupełniających się wzajemnie starożytnych legend o albańskim obrazie Matki Bożej ze Shkodra i włoskim obrazie w Genezzano. Albanian Catholic Bulletin z 1988 roku daje piękny skrót tej historii:

Historia Matki Bożej Skhodra jest częścią historii albańskiego katolicyzmu... O Nana, Zoje e Shkodres Lutu per Shiqipini (Matko ze Shkodra - módl się za Albanię) - ta modlitwa była powtarzana w najciemniejszych dla Albanii chwilach okupacji i prześladowań religijnych.

Albańczycy podtrzymywali oddanie się i miłość do Dziewicy Maryi, Zoja e Bekueme (Błogosławionej Pani). Na jej cześć w całym kraju stawiano liczne kościoły i kaplice. Sanktuaria Maryjne wznoszono na górskich zboczach i rozstajach dróg na nizinach. Strojono je kwiatami i zielonymi gałązkami drzew na znak poświęcenia i hołdu. Jeden z tych kościołów pod wezwaniem Zoja e Bekume leży poniżej dawnej illyryjskiej fortecy w Shkodra. Było to miejsce szczególnego kultu ze względu na będący tam piękny wizerunek Matki Bożej. Znajdował się on na ścianie, nad głównym ołtarzem. Dla macierzyńskiego wyrazu i słodyczy w Jej spojrzeniu Zoja e Bekume zwana była przez Albańczyków «Aniołem przychodzącym do żywych». Sława wizerunku i świadectwa tych, którzy doznali opieki Matki Bożej ściągały do tego kościoła tłumy.

Kiedy w XV wieku do granic Albanii coraz bardziej zbliżały się wojska tureckie, kościół Zoja e Bekume stał się źródłem pocieszenia i odwagi. Szczególnie uciekano się pod opiekę Maryi po śmierci albańskiego wodza Gjergi Kastrioti (Skandenberga). Skanderberg często się tutaj modlił prosząc o radę i siłę dla swojej armii. Jednakże Turcy szybko zdobyli Albanię, a jedynym ośrodkiem oporu pozostała Skhodra.

Legenda opowiada dalej: «Pewnego dnia podczas oblężenia dwóch albańskich uciekinierów zatrzymało się w kościele, aby poprosić Zoja e Bekume o bezpieczną podróż do Italii. Gdy żarliwie się modlili, nagle zauważyli, że obraz unosi się w górę. Przez cała drogę do Rzymu Albańczykom – Gjogrji oraz De Sclavis towarzyszył wizerunek, wyglądający jak jasna gwiazda. U bram Wiecznego Miasta zniknął im sprzed oczu. Wkrótce usłyszeli, że obraz w cudowny sposób pojawił się w Genazzano. Szybko udali się do tego miasta, gdzie odkryli swoją ukochaną Zoja e Bekume. Osiedli tam, a Genezzano stało się ich domem»”.

Kiedy papież Sykstus III (432 - 440) ogłosił zbiórkę pieniędzy na renowację bazyliki Matki Boskiej Większej w Rymie, mieszkańcy Genazzano okazali się niezwykle hojni. W zamian za to miasto otrzymało ziemię, na której wzniesiono kościół pod wezwaniem Matki Bożej Dobrej Rady.

W dniu św. Marka 25 kwietnia 1467 r. ludność miasta brała udział w dorocznym festynie na cześć patrona. Około czwartej po południu bawiący się ludzie usłyszeli niezwykle piękne dźwięki muzyki. Gdy oniemieli wpatrywali się w niebo, szukając źródła dźwięku, z przeciwnej strony czystego nieba tajemniczy obłok zstąpił na zniszczone i niewykończone ściany kościoła. Na oczach tysięcy przerażonych biesiadników chmura odsunęła się i rozproszyła, odkrywając obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem Jezus. Znajdował się on na szczycie nie ukończonej ściany, na wysokości zaledwie kilku stóp. Podobno kościelne dzwony z całego miasta zaczęły bić w zgodnym rytmie, przyciągając ludzi z odległych okolic. Petruccia, która modliła się gdzie indziej, przybyła także, gdy usłyszała dzwony, i rozpłakała się przed cudownym obrazem”. Tyle mówi legenda.

Pamięć o Matce Bożej Dobrej Rady jest od wieków wciąż żywa wśród albańskich chrześcijan. Katolicy z tego kraju obchodzą nie jedno, ale dwa święta ku czci Matki Bożej Dobrej Rady: 26 IV w całej Albanii i w trzecią niedzielę października w rejonie Scutari (Szkodry). Ludzie tysiącami przybywają z całego kraju, by zebrać się przed katedrą, gdzie kiedyś była Matka Dobrej Rady. Jest pewien starożytny hymn, z refrenem:

Matko Dobrej Rady wróć do nas, ścieżkami pokoju nas prowadź.

Kopie obrazu można znaleźć w domach w całej Albanii. Także podczas rządów komunistycznych w większości katolickich rodzin można było znaleźć ten obraz.

Papież Leon XIII dodał wezwanie „Matko Dobrej Rady, módl się za nami” do Litanii Loretańskiej. Dokumenty i rejestry sanktuarium potwierdzają ogromny kult i cześć dla Madonny z Genazzano. Matka Teresa z Kalkuty, z pochodzenia Albanka modliła się tam w czasie wizyty we Włoszech. Również Ojciec Święty Jan Paweł Wielki był gościem w Gennazzano, a w kwietniu 1993 r. podczas wizyty apostolskiej oddał w Shkodra Albanię pod opiekę Matki Bożej Dobrej Rady.


Źródło: Miesięcznik „Dobra Rada” nr 3/2005

 

Wspierają nas


Kontakt

Centrum Jana Pawła II
ul. Kanonicza 18
31-002 Kraków

centrum@janpawel2.pl

+48 12 429 64 71
+48 12 429 65 71
509 820 102

konta bankowe

Polecane książki

Copyright 2010 © Centrum Jana Pawła II
Design by CHABER