Strona Główna Centrum Encyklika "Ecclesia de Eucharistia" - ukoronowanie i kompendium nauczania św. Jana Pawła Wielkiego o Eucharystii
Encyklika "Ecclesia de Eucharistia" - ukoronowanie i kompendium nauczania św. Jana Pawła Wielkiego o Eucharystii PDF Drukuj Email
niedziela, 03 czerwca 2018 05:11

W polskich parafiach praktykowany jest zwyczaj organizowania procesji eucharystycznych przez osiem dni po uroczystości Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa. Z tej okazji pragniemy przypomnieć niektóre wypowiedzi naszego świętego Patrona na temat kultu Eucharystii.

W swoich dokumentach, poczynając od pierwszej encykliki "Redemptor hominis", Ojciec Święty często mówił o Eucharystii. W rok po ogłoszeniu pierwszej encykliki poświęcił sakramentowi Miłości obszerny list apostolski "Dominicae Cenae" o tajemnicy i kulcie Eucharystii. Każdego roku w Wielki Czwartek Ojciec Święty pisał do kapłanów o kapłaństwie i Eucharystii; o Niej także mówił w homiliach wygłaszanych podczas Mszy św. wielkoczwartkowych i w uroczystość Bożego Ciała. W przemówieniach podczas kongresów eucharystycznych, w których brał udział papież zachęcał do czci Najświętszego Sakramentu. Prawda o obecności Chrystusa pod postacią chleba i wina oraz wezwanie do czynnego uczestnictwa w ofierze Wieczernika znalazły swój wyraz w liście apostolskim "Dies Domini" o świętowaniu niedzieli, opublikowanym w 1998 r. Encyklika "Ecclesia de Eucharistia" była ukoronowaniem i swoistym kompendium nauczania świętego Jana Pawła II o Eucharystii. Zawiera bowiem wykład nauki Kościoła o Eucharystii - tajemnicy wiary i sakramencie jedności, o kapłaństwie służebnym oraz łaskach i darach, jakie otrzymują ci, którzy czynnie, świadomie i pobożnie uczestniczą w celebracji eucharystycznej.

Czytając tekst ostatniej encykliki świętego papieża "Ecclesia de Eucharistia" trzeba podkreślić, że to głęboka wiara pobudziła Jana Pawła Wielkiego do napisania tego dokumentu. Ta wiara pogłębiała się w nim, gdy odprawiał Mszę św. najpierw jako kapłan, duszpasterz akademicki, a potem jako biskup i papież. Gdy Jan Paweł Wielkiego celebrował Eucharystię w wielu miejscach, pomogło mu to odkryć jej uniwersalistyczny charakter:

"Gdy myślę o Eucharystii, patrząc na moje życie kapłana, biskupa i Następcy Piotra, wspominam spontanicznie wiele chwil i miejsc, w których dane mi było ją sprawować. Pamiętam kościół parafialny w Niegowici, gdzie spełniałem moją pierwszą posługę duszpasterską, kolegiatę św. Floriana w Krakowie, katedrę na Wawelu, bazylikę św. Piotra oraz wiele bazylik i kościołów w Rzymie i na całym świecie. Dane mi ją było również sprawować w wielu miejscach na górskich szlakach, nad jeziorami i na brzegach morskich; sprawowałem ją na ołtarzach zbudowanych na stadionach, na placach miast... Ta różnorodna sceneria moich Mszy św. sprawia, iż doświadczam bardzo mocno uniwersalnego — można wręcz powiedzieć kosmicznego charakteru celebracji eucharystycznej. Tak, kosmicznego! Nawet wtedy bowiem, gdy Eucharystia jest celebrowana na małym ołtarzu wiejskiego kościoła, jest ona wciąż poniekąd sprawowana na ołtarzu świata. Jednoczy niebo z ziemią. Zawiera w sobie i przenika całe stworzenie. Syn Boży stał się człowiekiem, aby w najwyższym akcie uwielbienia przywrócić całe stworzenie Temu, który je uczynił z niczego. I w ten sposób On — Najwyższy i Wieczny Kapłan — wchodząc do odwiecznego sanktuarium przez swoją krew przelaną na Krzyżu, zwraca Stwórcy i Ojcu całe odkupione stworzenie. Czyni to przez posługę kapłańską Kościoła, na chwałę Najświętszej Trójcy. Doprawdy jest to mysterium fidei, dokonujące się w Eucharystii: świat, który wyszedł z rąk Boga Stwórcy, wraca do Niego odkupiony przez Chrystusa." (EE 8)

Przed rozważeniem tajemnicy eucharystycznej Jan Paweł II podał genezę napisania encykliki poświęconej Sakramentowi, który znajduje się w centrum wiary Kościoła i jego nauczania (por. EE 9). Ten cenny skarb, jakim jest Eucharystia, powinien być znany i ceniony przez wszystkie pokolenia. Dzięki Eucharystii bowiem możliwe staje się pełne spotkanie z żywym i kochającym Chrystusem (por. EE 1); w niej tajemniczo uobecniają się zbawcze wydarzenia z przeszłości, takie jak Ostatnia Wieczerza (por. EE 2), agonia i śmierć krzyżowa Jezusa (por. EE 3 i 4), Jego zmartwychwstanie (por. EE 4). Sakrament Eucharystii wskazuje także przyszłe wydarzenie, którym będzie przyjście Chrystusa na końcu czasów (por. EE 5) i na nie przygotowuje Kościół. Chrystus w Eucharystii jest pokarmem dla Kościoła, źródłem jego duchowej mocy (por. EE 7).

Święty Jan Paweł Wielki podał jeszcze jeden powód, dla którego zdecydował się przedstawić autentyczne nauczanie Kościoła o Eucharystii: są nim różne błędy i nadużycia związane z jej sprawowaniem. Jako pierwsze niepokojące zjawisko papież wymienił brak adoracji eucharystycznej w niektórych miejscach na świecie (por. EE 10); świadczy ono o braku wiary w realną i trwałą obecność Zbawiciela pod postaciami eucharystycznymi.

Drugim błędem, o którym mówi św. Jan Paweł Wielki, jest przemilczanie, a czasem nawet negowanie ofiarniczego aspektu eucharystii. "Ogołocona z jej wymiaru ofiarniczego jest przeżywana w sposób nie wykraczający poza sens i znaczenie zwykłego braterskiego spotkania." (EE 10). W Eucharystii zauważa się tylko ucztę braterską, zapominając, że uobecnia ona zbawczą ofiarę krzyżową Jezusa Chrystusa.

Trzeci błąd to negowanie, że do sprawowania Eucharystii konieczne jest kapłaństwo oparte na sukcesji apostolskiej. (por. EE 10) Błędna praktyka, jaką jest celebrowanie Eucharystii przez osoby, które nie posiadają ważnych święceń kapłańskich wyrasta z przekonania, że w sprawowaniu Eucharystii nie ma niczego więcej niż głoszenie słowa Bożego i ożywiające wiarę wspominanie takich wydarzeń z przeszłości jak Ostatnia Wieczerza i śmierć Jezusa na krzyżu. Zatem miałoby nie być przemiany chleba i wina w prawdziwe Ciało i Krew Chrystusa, nazywanej przeistoczeniem, którą mógłby dokonać tylko ten, kto przyjął ważnie święcenia kapłańskie; miałoby nie być realnej i trwałej obecności Chrystusa pod postaciami eucharystycznymi oraz uobecnienia ofiary krzyżowej.

Czwartym nadużyciem opisanym w encyklice są inicjatywy fałszywego ekumenizmu, które "stosują praktyki eucharystyczne niezgodne z dyscypliną, w jakiej Kościół wyraża swoją wiarę." (EE 10)

Święty Jan Paweł II napisał encyklikę, aby przypomnieć autentyczne nauczanie Kościoła o Eucharystii i rozwiać różne wątpliwości, na które są narażeni wierzący, gdy mają do czynienia z błędnymi naukami o Najświętszym Sakramencie. "Eucharystia jest zbyt wielkim darem, ażeby można było tolerować dwuznaczności i umniejszenia." - pisał święty Jan Paweł Wielki. (EE 10)

 

 

Zachęcamy do lektury encykliki Jana Pawła II "Ecclesia de Eucharistia", Instrukcji "Redemptionis Sacramentum" zapowiedzianej przez papieża Jana Pawła II w encyklice oraz Listu Apostolskiego "Dominicae cenae" o tajemnicy i kulcie Eucharystii.

 

 

Święty Janie Pawle Wielki
Miłośniku liturgii sprawujący Ofiarę na ołtarzach świata
módl się za nami!

 

Wspierają nas


Kontakt

Centrum Jana Pawła II "Nie lękajcie się!"
ul. Totus Tuus 34
30-610 Kraków

centrum@janpawel2.pl

+48 12 257 53 06
509 820 102

konta bankowe

Polecane książki

Copyright 2010 © Centrum Jana Pawła II
Design by CHABER